woensdag 17 maart 2010

Nederland kiest: 48 partijen melden zich aan


Maar liefst 48 partijen hebben zich tot nu toe aangemeld om mee te doen aan de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni. Dat is twee keer zoveel als bij de vorige verkiezingen. Het is volgens binnenlandsbestuur.nl echter nog niet gezegd dat al deze partijen ook werkelijk mee gaan doen. Sommigen staan aangemeld, maar leiden inmiddels een sluimerend bestaan. Het gevoel om mee te willen doen leeft dus wel degelijk in Nederland en dat is iets goeds. Veel partijen zijn echter one-issue partijen en zullen dus maar een zeer beperkte doelgroep aanspreken. Daarbij ontbreekt het een aantal partijen nogal aan realiteitszin, iets wat mij toch wel een essentiële eigenschap lijkt wil je plaats kunnen nemen in de Tweede Kamer. Zo zag ik gisteren de lijsttrekker van de partij Moeder CAO bloedserieus zeggen dat zij pleiten voor een netto-inkomen van 2500 euro voor alle moeders, bovenop het salaris dat ze in een baan buitenshuis verdienen. Dat lijkt me al volstrekt onhaalbaar en onwenselijk, maar als ik die dame dan ook nog hoor zeggen dat ze meer dan 75 zetels gaan halen en dat ze zich beschikbaar stelt voor het premierschap, dan begin ik toch ernstig te voelen voor een hogere kiesdrempel. Iedereen mag vertegenwoordigd worden in de Tweede Kamer, dat is het mooie aan ons systeem, maar een zetel voor onzinnige partijen als Moeder CAO zou ik verspilling van belastinggeld vinden. Lijst 0 is overigens teruggefloten door het commissariaat van de media, en terecht denk ik. Aangeven hoe een politieke partij ontstaat en hoe dit allemaal werkt kan wel tot de taken van de publieke omroep gerekend worden, daadwerkelijk een politieke partij oprichten op kosten van de staat natuurlijk niet. Lijkt me logisch, maar BNN zoekt nog naar manieren om het project alsnog door te laten gaan. Met 48 partijen zal er heus één bij zitten die je met een programma kunt volgen zou je denken. Wat te denken van de Partij voor de Mens en alle overige aardbewoners? Klinkt mij absurd en intrigerend genoeg voor een reallife docusoap, iets waar je er blijkbaar nooit genoeg van kunt hebben.