Zojuist werd bekend dat Camiel Eurlings uit de politiek stapt en dus niet verkiesbaar is bij de komende kamerverkiezingen. Het lijkt wel of het CDA er deze elke dag een probleem bij krijgt, iets waar ze in de aanloop naar 9 juni vast niet op zitten te wachten. Eurlings heeft aangegeven dat hij na zoveel jaren in de politiek nu voor zijn privéleven kiest. Dit is natuurlijk zijn goed recht, maar de timing is opmerkelijk. Al mag Balkenende dan lijsttrekker blijven, zijn positie is nog nooit zo zwak geweest als nu. De kans voor Eurlings, als gedoodverfde opvolger, om binnen afzienbare tijd door te stoten naar de hoogste leiderspositie binnen het CDA was dus ook nog niet eerder zo onder handbereik. Nu is de positie van kroonprins binnen het CDA al eerder een niet erg benijdenswaardige gebleken en het is moeilijk te peilen wat zich achter gesloten deuren afspeelt. Daarbij vond ik Eurlings in de laatste debatten er moe en geirriteerd uitzien, alsof hij het er behoorlijk mee gehad had. Ik kan me er iets bij voorstellen. Iemand anders mag de kilometerheffing dus begraven of nieuw leven in blazen, Eurlings houdt het voor gezien. Het CDA is toe aan een nieuw spoedoverleg, het zoveelste in korte tijd. Of spreken we intussen al van crisisoverleg?