Ageeth Telleman treedt af

Vandaag heeft Ageeth Telleman laten weten terug te treden als fractievoorzitter van D66 Amsterdam. Dat haar positie na de herhaaldelijk mislukte collegegesprekken met de PvdA onhoudbaar was geworden gonsde de hele week al in de media. Het Parool plaatste vandaag een twee pagina's groot artikel over het debacle van D66, inclusief de couppoging van Ivar Manuel. Het draagvlak voor de keuzes en handelswijze van Telleman was de afgelopen weken steeds verder teruggelopen. Veel D66 leden en kiezers waren het niet eens met wat er gebeurde. Het twijfelachtige optreden van Telleman bij Pauw en Witteman maakte het er niet beter op. Hier nam Telleman wederom een felle houding aan ten opzichte van de PvdA, op een toon die meer deed denken aan een verkiezingscampagne in het heetst van de strijd dan aan onderhandelingen. Een groot deel van de leden en kiezers voelden zich hier minder en minder in vertegenwoordigd. Telleman heeft duidelijk haar kaarten overspeeld en haar strijd verkeerd gekozen. In haar sterke wil om de regenteske bestuurscultuur van de PvdA aan te pakken dacht ze in het waarnemend burgemeesterschap van Asscher een sterk voorbeeld te hebben waar ze halsoverkop op dook. Ze had echter direct in moeten binden toen bleek dat het grootste gedeelte van de gemeenteraad achter de benoeming van Asscher stond en ook het draagvlak in haar eigen partij te wensen over liet. Nu werd het een persoonlijke strijd waar steeds minder mensen zich verwant mee voelden. Telleman heeft zich naar mijn idee onvoldoende gerealiseerd wat politiek bedrijven inhoudt, voor zover je daar echt op voorbereid kan zijn. Daar komt heel wat meer bij kijken dan idealen hebben, een programma maken en je standpunten verdedigen. Ik ben ervan overtuigd dat ze het allemaal goed bedoeld heeft, maar daarmee is mijn stem helaas niet gered. Hopelijk dat haar opvolger Gerolf Bouwmeester de onderhandelingen weer op gang kan brengen en de D66 kiezer alsnog waar voor hun stem geeft. Het belang van de stad stijgt toch uit boven de verkeerde inschattingen van een beginnend politicus. Gelukkig zag Ageeth Telleman dit in, en daarvoor alle lof.

De soap in Amsterdam duurt voort

In Amsterdam is een situatie ontstaan bij de coalitievorming die muurvast lijkt te zitten. Waren D66 en de PvdA na een eerste clash toch weer samen aan tafel gekregen en waren ze wederom dicht bij een akkoord, nu lijkt dit akkoord verder weg dan ooit. Voor de kiezer is het volstrekt onduidelijk wie nou waar op welk moment de stekker er bewust of onbewust uitgetrokken heeft of het heeft laten gebeuren. Het is maar net welke krant je leest of welke zender je kijkt waar de nuancering, lees: schuld, wordt neergelegd. Kort gezegd komt het erop neer dat D66 het, zoals eerder vermeld, niet eens is met de benoeming van Asscher tot waarnemend burgemeester. De PvdA gedraagt zich alsof ze die houding maar onzin vinden, maar hebben geprobeerd een handreiking te doen in de vorm van het willen volgen van het advies van de informateur. In dit advies stond dat Asscher vervroegd af zou treden. D66 volgde dit advies eveneens, met wel met de eis van harde toezeggingen hierover van de PvdA. Hoe serieus de PvdA dit allemaal nam valt zwaar te bezien. Met de aanwezigheid van Asscher op een partijweekend waar strategische zaken aan de orde kwamen gaven ze D66 gelijk met hun standpunt tegen Asscher als niet boven de partijen staand waarnemend burgemeester. Bovendien gaf de PvdA door deze actie van Asscher blijk van precies die arrogantie die ze dus terecht verweten wordt door D66. Volgens het Parool klapten de onderhandelingen voor de tweede keer op het moment dat D66 om bedenktijd vroeg over de bijbehorende verklaring en de PvdA deze niet wilde geven. Ondertussen is het angstvallig stil vanuit de onderhandelaars. D66 Amsterdam stuurde weliswaar een mail waarin een en ander uitgelegd werd, zaken die ook al in de pers te lezen waren, maar de vraag hoe nu verder blijft onbeantwoord. Is Ageeth Telleman dan toch te onervaren om dit tot een goed einde te brengen? Of verzet ze baanbrekend werk in een stad waar de PvdA niet meer weet hoe het is om tegengas te krijgen en in een echte democratie te functioneren? Hoe lang behoudt D66 sympathie voor deze handelswijze? Als dit niet snel op een beschaafde manier opgelost wordt zal dit ook negatief door kunnen werken bij de landelijke verkiezingen. In Amsterdam wonen immers een hoop kiezers die hun stad graag goed en professioneel bestuurd zien worden. Op dit getouwtrek zit niemand te wachten en de fractie van D66 lijkt hiervan de dupe te worden. Zij worden meer dan eens als flauwe zeurders weggezet, daar waar ze op zijn minst respect verdienen voor hun principes. Tot nu toe hoor ik in ieder geval, in mijn ogen onterecht, weinig kritiek op de PvdA in de media. Deze beeldvorming kan weleens heel bepalend gaan worden voor de partijvoorkeur van de minder loyale kiezer. Het lijkt mij in ieders belang dat dit snel opgelost wordt. Misschien is een snelle benoeming van een nieuwe burgemeester wel de beste manier. Zoveel geschikte kandidaten zijn daar niet voor en volgens mij is dit al lang bekokstoofd. Breng dus maar naar buiten, dan kunnen we eindelijk gaan zien of de PvdA en D66 uberhaupt van plan zijn om samen te gaan werken of dat er meer aan de hand is.

D66 Amsterdam stapt uit coalitieoverleg

Vrijdag kopte Het Parool met de melding dat D66 uit het coalitieoverleg is gestapt in Amsterdam na het bekend worden van de benoeming van Lodewijk Asscher tot waarnemend burgemeester. De felle reactie van D66 verbaasde velen, mede omdat de benoeming van Asscher zo voor de hand lag dat dit voor niemand een verrassing geweest kan zijn. Er was dan ook veel kritiek te horen, deels over de manier waarop D66 dit tot op heeft laten lopen, deels over het onderwerp überhaupt. Wanneer ik op de internetpagina de stellingname van Ageeth Telleman lees kan ik het inhoudelijk alleen maar met haar eens zijn. De PvdA is in Amsterdam veel te dominant geweest waardoor er een foute en vooral arrogante bestuurscultuur is ontstaan en dit wordt ook mijns inziens bevestigd door de benoeming van Lodewijk Asscher. Mijn bezwaar echter tegen de actie van D66 is dat ze wellicht niet pragmatisch genoeg zijn willen ze uiteindelijk echt wat bereiken. De benoeming van Asscher is tijdelijk en hoewel een teken van een cultuur die ook ik graag veranderd zou zien en die zeker bekritiseerd moet worden, niet perse een breekpunt voor een coalitievorming. Als je dingen echt wilt veranderen, dan zul je toch eerst in de bestuurszetel plaats moeten nemen. Ik zou niet graag zien dat D66 zichzelf zou verloochenen om te kunnen gaan besturen, maar door zo principieel te reageren gebeurt er uiteindelijk niets. Of, misschien nog erger, wordt er straks, wanneer een coalitievorming alleen mogelijk blijkt met D66, alsnog ingebonden wat extra gezichtsverlies met zich mee zou kunnen brengen. Kiezers gaan dit echt niet begrijpen vrees ik. Hulde dus voor het lef van D66, dat moet gezegd, maar graag zou ik een D66 zien dat iets verder kijkt. Denk aan de inmiddels veel genoemde stip aan de horizon. Voor je principes staan, concessies doen, geloofwaardig blijven en je doelen bereiken, daar zal het uiteindelijk op neer moeten komen.