donderdag 26 augustus 2010

Ondertussen in Amerika

We hebben het in Nederland vaak gehad over de zin en de onzin van een gekozen burgemeester. Alhoewel ik zelf een voorstander ben van het democratisch kunnen kiezen van de eerste burger van een stad, wil dat nog niet zeggen dat we moeten willen dat iedereen maar burgemeester wordt. Ik kan me toch echt meer mensen voorstellen die er niet geschikt voor zijn dan wel. Wat we in Amerika nogal eens zien is dat mensen die bekend zijn om andere redenen dan hun politieke talent het toch ver schoppen in de politiek. Het populair zijn of slechts bekend zijn wordt dan door een groep kiezers belangrijker gevonden dan bestuurderscapaciteiten. In Alaska wil Levi Johnston een gooi doen naar het burgemeesterschap van Wasilla, de stad waar zijn gewezen schoonmoeder eerder het hoogste ambt vervulde. Johnston, die inmiddels dus opnieuw aan de kant gezet is door Palin's dochter Bristol, is druk bezig een realityserie te regelen voor zichzelf. In deze serie zal hij tijdens zijn campagne op de voet gevolgd gaan worden. Alles om maar in de spotlight te blijven. Voor Palin natuurlijk een drama, zeker nu de geruchten dat zij werkelijk in de race wil zijn voor het presidentschap in 2012 toenemen. Voor iedereen die weinig op heeft met de Palins en hun politieke voorkeuren is het allemaal meer dan smeuïg, maar met professioneel politiek bedrijven heeft het weinig van doen. In Providence heeft Chris Young zich kandidaat gesteld voor het burgemeesterschap. Hier horen natuurlijk de nodige televisie-interviews bij, iets waar Young duidelijk nog weinig ervaring in heeft. Voor het lokale FOX-channel gaf hij het volgende, nu al legendarische, interview. Hij maakt zich hiermee op slag onsterfelijk, maar of hij ooit gekozen gaat worden betwijfel ik ten zeerste. Het levert in ieder geval een hilarisch filmpje op:

We wachten af


Het is alweer bijna drie maanden geleden dat we een nieuwe Tweede Kamer kozen, en nog steeds hebben we geen nieuwe regering. Voor zover de eerste belofte die Rutte niet kan houden, hij wilde immers op 1 juli zijn eerste kabinet kunnen laten zien. En of de huidige besprekingen tot een stabiele regering zullen leiden? Er wordt gezegd dat we begin volgende week een akkoord kunnen verwachten, maar de steeds sterker wordende kritiek vanuit het CDA doet anders vermoeden. Uitspraken zoals die van Wilders op twitter kunnen niet behulpzaam zijn. Hij twitterde vanochtend dat hij de CDA-voorzitter maar een zeur vond. Het kan toch niet zo zijn dat het CDA dit allemaal maar laat gebeuren. Verhagen lijkt heel ver te willen gaan voor dit akkoord, maar ook hij zal toch ergens een grens moeten trekken. Als Wilders zich niet eens tijdens onderhandelingen kan gedragen, wat staat ons dan nog te wachten? Dit kabinet lijkt op voorhand al gedoemd te mislukken en het CDA lijkt een hoge prijs te gaan betalen. De vraag is wie er uiteindelijk gaat profiteren. We wachten maar weer af.

donderdag 19 augustus 2010

Formatiewatch


'De besprekingen zijn in woelig vaarwater, maar de kans is nog steeds groot dat de partijen er samen uit gaan komen'. Dat is het formatienieuws van de dag en daar moeten we het maar mee doen. 'Nog twee of drie weken onderhandelen', meldt een andere bron, maar waar dat nou op gebaseerd is, is me ook niet erg duidelijk. De besprekingen vinden plaats op geheime lokaties, of anders in ieder geval buiten bereik van camera's en/of andere pers. Ze vinden plaats ver weg van de gewone wereld, die intussen niet stilstaat. In die gewone wereld beginnen de negatieve geluiden over de te vormen regering hand over hand toe te nemen. Een gedeelte van de CDA aanhang laat steeds duidelijker horen dat ze zich niet in een samenwerking met de PVV kunnen vinden. Dit deel wordt hier steeds vaker in gesteund door oude CDA prominenten en zoekt nadrukkelijk de pers. Verhagen geeft naar buiten de indruk hier niet door beinvloed te worden of verontrust door te raken, maar dat het rommelt binnen het CDA is niet te ontkennen. Is hier een afsplitsing in de maak? De afstand tussen de CDA-top en de afdelingen in het land lijkt groter en groter te worden. Verhagen doet alsof er niets aan de hand is, maar zal op den duur toch onder ogen moeten zien dat de partij onder zijn handen verkruimelt. Wellicht is hij in de veronderstelling dat dit vanzelf goed komt als er eenmaal geregeerd wordt. Mij geeft hij het gevoel de feeling met zijn achterban volledig kwijt te zijn. En dan is daar nog Geert Wilders die, onderhandelingen of niet, van zich laat horen in de Ground Zero moskee discussie. Die discussie wordt inmiddels wereldwijd gevoerd en wordt door Wilders aangegrepen om zijn anti-Islam standpunten meer kracht bij te zetten. Dat het niet om een moskee gaat, maar om een cultureel centrum met gebedsruimte, en dat de afstand hiervan tot Ground Zero net zo groot is als van de Dam naar de Herengracht lijkt Wilders niet te deren. Dat hij midden in onderhandelingen zit waarin zijn standpunten over de Islam weleens gevoelig zouden kunnen liggen deert hem blijkbaar evenmin. Sterker nog, hij geeft er Nederland een voorproefje mee van wat we kunnen verwachten als de PVV mee gaat bepalen in een gedoogrol. Wilders blijft doen wat hij wil, blijft zeggen wat hij wil en brengt zijn beoogde partners al in verlegenheid voordat er een akkoord is. Het enige wat voor Wilders pleit is dat hij hierin eerlijk en duidelijk is. Verhagen en Rutte zijn inmiddels angstvallig stil. Als dat net zo bepalend is van wat we kunnen gaan verwachten van de komende regering, dan stemt mij dat niet vrolijk. De spagaat waarin Nederland zich gemanouvreerd heeft na de laatste verkiezingen lijkt een noodzakelijk kwaad tot gevolg te hebben: als Wilders nu buitenspel zou komen te staan zou de PVV alleen maar verder doorgroeien en zou er na volgende verkiezingen helemaal een onhoudbare situatie ontstaan, dus zal hij voorlopig mee moeten blijven doen. Alleen dan is er een goede kans dat Nederland uiteindelijk weer bij zinnen komt en er hopelijk een groep politici opstaat die "gewoon" het land wil regeren, naar beste kunnen, en uit volle overtuiging. Al dit gedoe, ik voel me niet vertegenwoordigd en ben het meer dan zat.

zondag 1 augustus 2010

Paars, grijs, bruin


Tot grote teleurstelling van velen zijn de onderhandelingen over Paars+ alweer enige weken gestaakt. Zoals het er nu naar uitziet gaat een Paars+ samenstelling niet gebeuren. Minstens zoveel mensen waren blij met deze ontwikkeling. Zij geloven dat Nederland toe is aan een regering zonder de PvdA. Een middenkabinet, ook wel grijs genoemd, kwam niet eens meer op tafel omdat de PvdA hier geen heil in zag en ziet. En toen waren we dus weer terug bij af: een rechts kabinet met VVD-CDA en PVV. Al voor de verkiezingen zagen we hoe Wilders zich liet inspireren door de gang van zaken in Denemarken. De Dansk Folkeparti met vergelijkbare ideeën als de PVV, een sociaal-economisch linkse agenda gecombineerd met een sociaal-cultureel rechtse agenda, geeft daar gedoogsteun aan de zittende regering. Het lijkt erop dat Wilders dit voorbeeld wil volgen in Nederland en dat we dus een minderheidsregering krijgen van CDA-VVD met gedoogsteun van de PVV. Op deze manier hoeft de PVV geen politiek risico te nemen, denk hierbij aan potentieel blunderende PVV ministers, maar kan wel enorm veel invloed pakken. Het grote argument blijft maar dat we 1 1/2 miljoen kiezers (PVV-stemmers) niet mogen negeren, maar in de praktijk betekent dit dat alle GroenLinks, D66, SP en PvdA kiezers buitenspel staan en dat zijn er heel wat meer. Tegelijkertijd mag het CDA, de partij die de grootste klappen heeft gehad weer op het pluche kruipen. Partijen lijken gegijzeld te worden door hun achterban en door vreemde opiniepeilingen die helemaal niet relevant zijn op dit moment. De verslaggeving is ondertussen minimaal, alles speelt zich af achter gesloten deuren. Als dit het resultaat wordt van de verkiezingen van 2010 kan ik niet anders zijn dan diep teleurgesteld. Politici zouden toch juist de mensen moeten zijn die boven hun eigen ego uitstijgen en het spel niet de overhand moeten laten nemen. Professionaliteit, idealen en transparantie lijken verder te zoeken dan ooit. En zo krijgen we straks misschien een regering die niemand echt wilde, behalve Wilders dan.