Paars, grijs, bruin

Tot grote teleurstelling van velen zijn de onderhandelingen over Paars+ alweer enige weken gestaakt. Zoals het er nu naar uitziet gaat een Paars+ samenstelling niet gebeuren. Minstens zoveel mensen waren blij met deze ontwikkeling. Zij geloven dat Nederland toe is aan een regering zonder de PvdA. Een middenkabinet, ook wel grijs genoemd, kwam niet eens meer op tafel omdat de PvdA hier geen heil in zag en ziet. En toen waren we dus weer terug bij af: een rechts kabinet met VVD-CDA en PVV. Al voor de verkiezingen zagen we hoe Wilders zich liet inspireren door de gang van zaken in Denemarken. De Dansk Folkeparti met vergelijkbare ideeën als de PVV, een sociaal-economisch linkse agenda gecombineerd met een sociaal-cultureel rechtse agenda, geeft daar gedoogsteun aan de zittende regering. Het lijkt erop dat Wilders dit voorbeeld wil volgen in Nederland en dat we dus een minderheidsregering krijgen van CDA-VVD met gedoogsteun van de PVV. Op deze manier hoeft de PVV geen politiek risico te nemen, denk hierbij aan potentieel blunderende PVV ministers, maar kan wel enorm veel invloed pakken. Het grote argument blijft maar dat we 1 1/2 miljoen kiezers (PVV-stemmers) niet mogen negeren, maar in de praktijk betekent dit dat alle GroenLinks, D66, SP en PvdA kiezers buitenspel staan en dat zijn er heel wat meer. Tegelijkertijd mag het CDA, de partij die de grootste klappen heeft gehad weer op het pluche kruipen. Partijen lijken gegijzeld te worden door hun achterban en door vreemde opiniepeilingen die helemaal niet relevant zijn op dit moment. De verslaggeving is ondertussen minimaal, alles speelt zich af achter gesloten deuren. Als dit het resultaat wordt van de verkiezingen van 2010 kan ik niet anders zijn dan diep teleurgesteld. Politici zouden toch juist de mensen moeten zijn die boven hun eigen ego uitstijgen en het spel niet de overhand moeten laten nemen. Professionaliteit, idealen en transparantie lijken verder te zoeken dan ooit. En zo krijgen we straks misschien een regering die niemand echt wilde, behalve Wilders dan.

Van Oranje naar Paars-plus

Terwijl Nederland al weken in de ban is van Oranje, is het op het Paars-plus front angstvallig stil. Af en toe bereikt een kort bericht de nieuwsbulletins, maar veel meer dan 'onderhandelaars eten samen ijs' lijkt er niet te melden te zijn. De betrokken politici houden in alle opzichten hun mond. Op een persconferentie werd zelfs een twitterstilte aangekondigd met de voor de gelegenheid gecreeerde term 'ontwitteren'. Het debat dat over de informatie werd gevoerd had verandering kunnen brengen, maar bleek weinig constructief. Wilders nam de positie in van de buitenspel gezette partij en was hier niet vanaf te brengen. Hij reageerde niet op uitnodigingen van CDA en/of VVD, maar koos ervoor kost wat kost zijn vooraf opgestelde verongelijkte betoog voort te zetten. De kans om nog wat te veranderen aan het proces liet hij hiermee bewust lopen, tot onbegrip van de overige partijen. De beschuldiging dat Verhagen verantwoordelijk zou zijn voor een eventueel te vormen Paars-plus kabinet, volgens Wilders een ramp voor het land, was door de openingen die Rutte en Verhagen aan Wilders gaven volledig misplaatst en alweer achterhaald. Het verhaal van Verhagen over zijn eerdere weigering om aan te sluiten bij onderhandelingen was overigens uiterst zwak. VVD en CDA draaien zich in allerlei bochten en lijken zich drukker te maken om de steun van de achterban en de komende Statenverkiezingen, dan om het besturen van het land. Hiermee spelen ze D66, GroenLinks en PvdA in de kaart, want die stellen een Paars-plus kabinet boven alles. Als de media de aandacht dadelijk weer op Den Haag richt dan zal het weleens kunnen zijn dat we al bijna een kabinet blijken te hebben.