Een dag na de aankondiging van het vertrek van Eurlings geeft ook Wouter Bos te kennen uit de politiek te stappen om meer tijd door te kunnen brengen met zijn gezin. De reacties bestaan uit verbazing, maar tegelijk uit respect. Op het argument meer tijd met je kinderen door te willen brengen valt ook niets af te dingen. Bovendien zullen vriend en vijand van Bos het erover eens zijn dat Bos de afgelopen jaren veel, heel veel gegeven heeft. In de laatste debatten zag ik bij hem nog sterker wat ik bij Eurlings ook zag: diepe irritatie en vermoeidheid zo leek het, over de vragen in de Kamer en de manier waarop er daar politiek bedreven wordt. Ik heb Bos sowieso altijd al meer een manager gevonden dan een politicus. In de kredietcrisis was hij in zijn element en al zal hij ook fouten gemaakt hebben, Balkenende was volkomen onzichtbaar. Ik vraag me ernstig af wat hij zonder Bos gemoeten had. Bos is door de omstandigheden de afgelopen twee jaar de CFO geweest van de bv Nederland en kon of wilde volgens mij de aansluiting bij de Kamer niet meer vinden. De verkiezingsstrijd krijgt op deze manier een nieuwe spannende draai. De koning is dood, lang leve de koning: Job Cohen heeft zich vanmiddag overtuigend kandidaat gesteld voor de functie van lijsttrekker. Of hij de man is die Nederland echt stabiliteit gaat kunnen bieden? De eerste reacties zijn positief, zowel op televisie als op Twitter, maar laten we niet te hard op de zaken vooruit lopen met zijn allen. Het is nog lang geen 9 juni.