Natuurlijk mag de SGP vrouwen niet uitsluiten van bestuursfuncties of het passief kiesrecht, het was niet eens in me opgekomen dat dit weleens een onderdeel van discussie zou kunnen zijn. Dat de SGP een mannenbolwerk is dat er nogal beperkte ideeën op na houdt wat betreft de rol van de vrouw in de maatschappij, dat wist ik. Dat leek mij ook de reden waarom ik geen SGP vrouwen in de politiek zag. Welke weldenkende vrouw wil immers deel uitmaken van een club waar je niet voor vol wordt aangezien? Het blijkt dus allemaal iets ingewikkelder te liggen. In het Nederland van 2010 waar we ons allemaal reuze druk maken om de emancipatie van moslimvrouwen en de onderdrukking van deze vrouwen schandalig en niet van deze tijd vinden, blijkt er een politieke partij te zijn waarvan we gedogen dat deze vrouwen geen passief kiesrecht toekent. Onbestaanbaar. Er is geen land in Europa waar er nog serieus een partij is waar dit het geval is. Eigenlijk is deze groep nog veel enger dan de groep die er dergelijke denkbeelden op nahoudt op Islamitische grondbeginselen. De SGP gebruikt immers onze eigen historie en cultuur als grondbeginsel en wat valt daar tegenin te brengen? Van alles, natuurlijk, te beginnen met zoveel decennia aan vrouwenemancipatie die ook onderdeel uitmaakt van onze cultuur en waar de SGP volledig aan voorbijgaat. Religie als grondbeginsel in de politiek vind ik sowieso geen goede zaak, maar dit is een individuele keuze. We moeten ons echter wel allemaal houden aan dezelfde wetten, ook de SGP. Dat de orthodox gereformeerden van Nederland niet erg zichtbaar in wijken in de grote steden wonen, maar voor het grote publiek onopvallend in kleinere gemeenschappen op ruime afstand van de steden, maakt niet dat zij hun gang kunnen gaan en zich niets aan hoeven te trekken van essentiële zaken als gelijkheid zoals bepaald in de grondwet. In de SGP werd er gehuild bij de uitspraak van de Hoge Raad. Door vrouwen. Onbestaanbaar.