Vandaag heeft Ageeth Telleman laten weten terug te treden als fractievoorzitter van D66 Amsterdam. Dat haar positie na de herhaaldelijk mislukte collegegesprekken met de PvdA onhoudbaar was geworden gonsde de hele week al in de media. Het Parool plaatste vandaag een twee pagina's groot artikel over het debacle van D66, inclusief de couppoging van Ivar Manuel. Het draagvlak voor de keuzes en handelswijze van Telleman was de afgelopen weken steeds verder teruggelopen. Veel D66 leden en kiezers waren het niet eens met wat er gebeurde. Het twijfelachtige optreden van Telleman bij Pauw en Witteman maakte het er niet beter op. Hier nam Telleman wederom een felle houding aan ten opzichte van de PvdA, op een toon die meer deed denken aan een verkiezingscampagne in het heetst van de strijd dan aan onderhandelingen. Een groot deel van de leden en kiezers voelden zich hier minder en minder in vertegenwoordigd. Telleman heeft duidelijk haar kaarten overspeeld en haar strijd verkeerd gekozen. In haar sterke wil om de regenteske bestuurscultuur van de PvdA aan te pakken dacht ze in het waarnemend burgemeesterschap van Asscher een sterk voorbeeld te hebben waar ze halsoverkop op dook. Ze had echter direct in moeten binden toen bleek dat het grootste gedeelte van de gemeenteraad achter de benoeming van Asscher stond en ook het draagvlak in haar eigen partij te wensen over liet. Nu werd het een persoonlijke strijd waar steeds minder mensen zich verwant mee voelden. Telleman heeft zich naar mijn idee onvoldoende gerealiseerd wat politiek bedrijven inhoudt, voor zover je daar echt op voorbereid kan zijn. Daar komt heel wat meer bij kijken dan idealen hebben, een programma maken en je standpunten verdedigen. Ik ben ervan overtuigd dat ze het allemaal goed bedoeld heeft, maar daarmee is mijn stem helaas niet gered. Hopelijk dat haar opvolger Gerolf Bouwmeester de onderhandelingen weer op gang kan brengen en de D66 kiezer alsnog waar voor hun stem geeft. Het belang van de stad stijgt toch uit boven de verkeerde inschattingen van een beginnend politicus. Gelukkig zag Ageeth Telleman dit in, en daarvoor alle lof.