Als de speeches van het D66 congres de toon aangeven van de campagne van de komende weken, dan staat ons een afwisselende, intelligente en pittige campagne te wachten. Zwaargewichten Alexander Rinnooy Kan en Hans Wijers toonden zich trotse D66-leden, klaar om in te stappen en verantwoordelijkheid te nemen. Rinnooy Kan ging in een gepassioneerde, inspirerende speech in op de kenniseconomie en het belang van goed onderwijs. Hij leverde mooie soundbites af zoals "wie denkt dat kennis duur is, weet niet wat domheid kost". Hij benadrukte hiermee één van de belangrijkste punten van D66, in ieder geval één waar veel mensen zich door aangesproken voelen. Wijers ging meer in op de globalisering, waarmee hij door velen op onder andere Twitter op slag als kandidaat voor de ministerspost van buitenlandse zaken werd neergezet. Pechtold tenslotte ging hier bij het begin van zijn speech op in door te zeggen dat Rinnooy Kan en Wijers ook verstand hebben van algemene zaken. Pechtold haalde vervolgens hard uit naar de kabinetten Balkenende. Zijn speech bevatte veel scherpe grapjes, de een wat meer geslaagd dan de ander. Hij benoemde ook hoe gelukkig hij was met alle nieuwe D66 gemeenteraadsleden en wethouders en ging hierbij het debacle in Amsterdam niet uit de weg. Zijn opmerking dat de Amsterdamse delegatie stoelen aan het gangpad had gekregen in het congres zodat ze erin en eruit konden lopen was erg scherp. Het was mij als televisiekijker niet geheel duidelijk of het pittig scherp was of een beetje ongemakkelijk. Dat Pechtold ermee in zijn maag zat was in ieder geval duidelijk, en terecht ook. Het was goed dat hij dit even liet zien. Over het algemeen genomen was het een sterke en pittige speech van Pechtold waarmee hij zichzelf stevig neerzette en een felle toon zette voor de komende campagne. Persoonlijk hoop ik dat er in de campagne ook ruimte zal zijn voor wat meer passie, visie en optimisme. De toon van Rinnooy Kan sprak mij dan ook erg aan en ik hoop dat we een dergelijke toon en benadering in de media de komende tijd veelvuldig zullen horen. Wie ik ook in de media hoop te zien en te horen zijn de overige kandidaten van D66. Een Jan Paternotte zal het uitstekend doen bij De Wereld Draait Door of bij Pauw en Witteman, de twee platformen die of we het leuk vinden of niet erg veel invloed gaan hebben in de campagnes. Paternotte kan en zal het beeld van D66 verlevendigen en opfrissen als hij hiervoor de gelegenheid krijgt. Ook andere kandidaten komen goed over op televisie zag ik op Politiek24, dus ik hoop dat zij de ongetwijfeld veelvuldige optredens van Pechtold zullen aanvullen en zo samen het programma van D66 afwisselend en positief zullen verwoorden. We kiezen immers geen mininster president, we kiezen weldenkende mensen voor de Tweede Kamer die ik graag wil zien en horen. D66 zal alle zeilen bij moeten zetten de komende weken en volgens mij hebben ze daar genoeg kwaliteit voor in huis. Het congres gaf in ieder geval een goed gevoel met vertrouwen voor de komende campagne.