Ondanks talloze peilingen, meningen van experts en voorspellingen van iedereen die er maar een beetje verstand van meende te hebben was de uitslag van de verkiezingen voor velen toch nog een verrassing. De VVD klapte een behoorlijk stuk terug ten opzichte van de peilingen, de PvdA kwam evengoed nog gevaarlijk dichtbij de toppositie en de PVV pakte meer zwevende stemmen dan iemand aan had zien komen. Hiermee werd de PVV, ondanks de monsterzege van de VVD, de grote winnaar van de verkiezingen. Maar hoe verrassend was dit nou echt? Het was bekend dat er nog veel zwevende kiezers waren en het was bekend dat de PVV hier al eerder van had kunnen profiteren. Dat veel Haagse politici in hun kennissenkring geen PVV-kiezers hebben, dit geldt voor velen overigens, wil niet zeggen dat ze er niet zijn. Op de een of andere manier leek het weer niet tot Den Haag door te dringen dat er veel mensen zijn die zich aangesproken voelen door de PVV en deze partij werkelijk een partij is geworden die niet genegeerd kan worden. Het CDA en de VVD hielden de PVV enkel dichtbij om kiezers van de rechterflank aan te trekken en de beide achterbannen leken dit te accepteren. Nu een dergelijke samenwerking daadwerkelijk recht lijkt te gaan doen aan de verkiezingsuitslag en dus een reële optie is, begint de achterban van zowel het CDA als de VVD alsnog te morren. Dat is toch niet wat ze wilden. Rutte spreekt van een buitengewoon complexe situatie door een buitengewoon complexe verkiezingsuitslag en lijkt zich op deze manier vooral te excuseren voor de coalitieoptie met de PVV. Ook hij spreekt erover alsof hij met een verrassing te maken heeft en neemt er geen enkele verantwoordelijkheid voor. Als de uitslag dichter bij de peilingen had gelegen was de situatie echter niet minder complex geweest en had de PVV ook al een serieuze onderhandelingspartner moeten zijn. Ondertussen loopt Wilders zelfverzekerd en goedgehumeurd over het Binnenhof. Hij is vast van plan om mee te gaan regeren en zal er alles aan doen om dit te bereiken. Hij heeft zijn AOW-standpunt al bespreekbaar verklaard en zegt zich zo 'constructief mogelijk' op te stellen. Overigens hoor ik geen enkele PVV-stemmer met een coalitievoorkeur of zelfs maar een mening hierover. De PVV-stemmer heeft een middelvinger opgestoken tegen de zittende politici om zich vervolgens weer terug te trekken achter voordeuren en vitrages, de rest van het land vooralsnog in verwarring achterlatend.