Dat het blad Binnenhof commotie zou veroorzaken was al zeker voordat er maar één letter geschreven was. Niet alleen omdat een roddelblad volledig gewijd aan politici in Nederland tot nu toe ongehoord is, maar vooral omdat een blad als HP/De Tijd zich hiermee bezig ging houden. De kritiek is dan ook over het algemeen vernietigend. Schande, schande, roept weldenkend Nederland, terwijl juist dit weldenkend Nederland volgens mij beter had moeten weten. Natuurlijk is Binnenhof op het eerste gezicht een roddelblad dat de grenzen van het fatsoen opzoekt of daar overheen gaat. De makers lijken een blad te hebben gemaakt dat in het rijtje schandaalbladen past dat we vooral van uit het buitenland kennen. Schreeuwend, meer foto's dan tekst en nauwelijks echte onthullingen. Als je jezelf beperkt door er zo naar te kijken dan mis je volgens mij echter waar het om gaat. Binnenhof is volgens mij vooral een spannend experiment waarin zogenaamd lage en hoge cultuur elkaar raken. Voor de gemiddelde HP/De Tijd lezer voelt dit ongemakkelijk, het schuurt omdat het niet direct te plaatsen is. Het laat zien dat de grens tussen satire en serieus ogende verslaggeving flinterdun is en voor iedereen op een ander niveau ligt. Het feit dat zoveel mensen het blad zo serieus nemen illustreert dit maar al te goed. Als er een grote sticker met 'satire' op had gestaan hadden veel mensen er wellicht beter mee uit de voeten gekund, alles lijkt tegenwoordig gelabeled te moeten worden. Het siert HP/De Tijd dat ze dit nou juist niet hebben gedaan. Het is een interessant en provocerend project geworden waarvan we er te weinig zien in Nederland, dus daarvoor alle lof. Dat wil niet zeggen dat ik geen kanttekeningen heb. Het missen van de Jack de Vries-affaire is ongelukkig en lijkt me aangeven waar het dit blad aan ontbroken heeft. Er is meer energie gaan zitten in het idee op zich en het uiterlijk dan aan het relevant maken van de inhoud. De huizenreeks is op zich leuk, zeker met het oog op de rol van de hypotheekrenteaftrek in de campagne. Voor de rest is het toch wel veel oud nieuws. Er moet toch meer te melden zijn geweest dan dit. Zo wordt de volstrekt irrelevante Philomena Bijlhout in twee verschillende artikelen genoemd met een grote foto: niet nodig en oninteressant. Femke Halsema wordt onevenredig hard aangepakt, ondanks of misschien juist omdat zij meewerkte aan HP/De Tijd als columnist. Na het verschijnen van Binnenhof heeft zij laten weten zich uit het colofon van HP/De Tijd te laten verwijderen. Jammer, maar wel een begrijpelijke reactie. Binnenhof is in het geval van Halsema over de schreef gegaan, foto's van de kinderen van politici publiceren is ook in mijn ogen niet oke. Toch is Binnenhof vooral een goed gemaakte grap, een provocatie die te waarderen valt.